مخالفان دولت ایران می گویند که حکومت نگران تکرار تجمع بزرگ معترضان در راهپیمایی روز قدس سال گذشته است

پلیس تهران روز پنجشنبه عملیات تمرینی “مهار” را در خیابان های تهران به اجرا در آورده و می گوید که برای برگزاری راهپیمایی روز قدس در این شهر آمادگی کامل دارد. احمدرضا رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی ایران، روز پنجشنبه یازدهم شهریور (دوم سپتامبر) گفت: “تمهیدات انتظامی و ترافیکی توسط پلیس های تخصصی ناجا اندیشیده شده و تلاش پلیس برگزاری هر چه باشکوه تر این مراسم مانند سال های گذشته است”. حسین ساجدی نیا، رئیس پلیس تهران نیز در گفتگو با خبرگزاری‌ها، علت حضور چشمگیر نیروهای انتظامی در خیابان های تهران را اجرای طرحی با نام “مهار” عنوان کرد و گفت که پلیس تهران هر سه ماه یکبار این تمرین ها را انجام می دهد. آقای ساجدی‌نیا گفته است که استقرار گسترده نیروهای پلیس در نقاط پرتردد پایتخت از ساعت ۱۰ تا ۱۲ امروز (پنجشنبه ۱۱ شهریور) ادامه خواهد داشت و فردا (جمعه) نیز پلیس “مانع بروز کوچکترین مشکل” خواهد شد.

همزمان گزارش ها از کند شدن سرعت اینترنت و اختلال در سرویس ایمیل گوگل (جی میل) در ایران حکایت دارد. مخالفان دولت ایران می‌گویند که این واقعه می تواند بخشی از تدابیر حکومت برای جلوگیری از حضور احتمالی معترضان در راهپیمایی روز قدس باشد. هواداران جنبش اعتراضی ایران، موسوم به جنبش سبز، سال گذشته توانستند به مناسبت روز قدس در بعضی خیابان های مرکزی تهران تجمع های بزرگی تشکیل دهند که بازتابی وسیع در رسانه های بین المللی یافت. تعدادی از نیروهای موسوم به “لباس شخصی” در روزها و شب های اخیر در مقابل منزل مهدی کروبی، یکی از رهبران مخالفان دولت تجمع کرده اند و بر اساس بعضی گزارش ها، هدف آنها جلوگیری از شرکت آقای کروبی در راهپیمایی روز قدس امسال است.

آقای کروبی پیش تر گفته بود که امسال هم در این راهپیمایی شرکت خواهد کر فراخوان تشکل های اصلاح طلب برای حضور در راهپیمایی روز قدس برخی از تشکل های سیاسی و صنفی اطلاح طلب در ایران نیز با انتشار اطلاعیه های جداگانه خواستار حضور مردم در راهپیمایی روز قدس شده اند.

در همین حال، برخی از تشکل های سیاسی و صنفی اطلاح طلب در ایران نیز با انتشار اطلاعیه های جداگانه خواستار حضور مردم در راهپیمایی روز قدس شده اند. خانه کارگر جمهوری اسلامی، امروز در اطلاعیه ای ضمن دعوت معمول برای شرکت در راهپیمایی، اظهار امیدواری کرده است که مراسم فردا فرصتی برای جمع آوری کمک به سیل زدگان پاکستان شود. سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، از اصلی ترین تشکل های سیاسی اطلاح طلب در ایران هم دیروز (چهارشنبه دهم شهریور) در اطلاعیه ای حضور در مراسم روز قدس را همچون نمادی از “صف بندی درکنار مظلوم و در مقابل ظالم” توصیف کرده و این روز را روز “فریاد اعتراض آزادی، استقلال، عدالت و صلح علیه استبداد، وابستگی و اشغال، ستم و جنگ” نامیده است.

در بخشی از اطلاعیه این سازمان با اشاره به تاریخ ۶۰ ساله مناقشات میان فلسطین و اسرائیل آمده است: “در طول شصت سال گذشته کم نبوده و نیستند دولت هایی که در سرزمین خود آزادی ملت‌های خویش را در زندان کرده و با تداوم حاکمیت استبدادی و سرکوبگر، به واقع ملت و کشور خویش را در اشغال گرفته اند.” سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در اطلاعیه خود با اشاره به تحولات سیاسی یکسال اخیر در ایران نوشته است: “دولتی که خود منتخب ملت خویش نباشد و با اتکا به زور و زندان و شکنجه و کاربرد نیروهای امنیتی، نظامی و پلیسی و با اتخاذ سیاست ارعاب و وحشت افکنی به سلطه بر مردم خود ادامه دهد… چگونه می تواند مدافع و حامی فلسطین یا هر ملت تحت ستم، استبداد و سرکوب دیگری باشد؟”

‘پرهیز از شعارهای تفرقه برانگیز’

گروه های مخالف دولت ایران خواستار آن شده اند که راهپیمایان از سر دادن شعارهایی که “تفرقه برانگیز” خوانده شده است، پرهیز کنند همزمان با دعوت تشکل های مختلف برای حضور در راهپیمایی روز قدس، گروه های مخالف دولت ایران خواستار آن شده اند که راهپیمایان از سر دادن شعارهایی که “تفربرانگیز” خوانده شده است، پرهیز کنند. سخنان چند روز اخیر محمد خاتمی، رئیس جمهور سابق ایران، میرحسین موسوی و مهدی کروبی، از رهبران مخالفان دولت، به همراه اظهارات اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، همگی حاوی بخش‌هایی است که در آن ضمن انتقاد از سیاست های خارجی دولت و نحوه مواجهه آن با اعتراضات داخلی، از شرکت کنندگان در راهپیمایی روز قدس خواسته شده که از شعارهایی نظیر آنچه سال گذشته در تصاویر مربوط به حضور معترضان شنیده شد، پرهیز کنند.

در اطلاعیه سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نیز سردادن چنین شعارهایی به “دوقطبی های تصنعی و کاذب در جنبش سبز” تشبیه شده است و آمده است: “اینگونه دوقطبی‌ سازی‌ها در عمل هزینه‌هایی ناموجه بر ملت ایران و برای نیل به آرمان های بزرگ و تاریخی خود تحمیل کرده و آنها را از مسیر سازنده و درست خویش منحرف می کند.” راهپیمایی روز قدس در ایران در سه دهه اخیر هر سال در آخرین جمعه ماه رمضان و پس از مراسم نماز جمعه برگزار شده است. این راهپیمایی اکثر این سال ها با سازمان دهی دولتی همراه بود، اما در تجمع های سال گذشته شعارهایی نظیر “نه غزه، نه لبنان، حانم فدای ایران” توسط گروهی از مخالفان دولت سر داده شد.

دولت مصر روز پنجشنبه اعلام کرد در اعتراض به اظهارات منوچهر متکی، وزیر امور خارجه ایران، درباره از سرگیری مذاکرات مستقیم صلح فلسطینی ها و اسرائیل ، سفر وی به قاهره را به تعویق انداخته است.

وزارت امور خارجه مصر گفته است رئیس دفتر حافظ منافع ایران در قاهره به این وزارتخانه احضار شده تا درباره انتقاد منوچهر متکی از مشارکت برخی از سران کشورهای عرب در از سرگیری گفت وگو های مستقیم فلسطینی ها و اسرائیل توضیح دهد. به گزارش خبرگزاری فرانسه، وزارت امور خارجه مصر به این دیپلمات ایرانی گفته است دیدار روز دوشنبه در چارچوب گروه تروئیکای جنبش غیر متعهدها بین ایران، مصر و کوبا به تعویق افتاده است. ایران پس از مصر که در حال حاضر ریاست جنبش عدم تعهد را بر عهده دارد، ریاست این جنبش و میزبانی شانزدهمین نشست جنبش عدم تعهد را برعهده خواهد داشت و به همین دلیل قرار بود که منوچهر متکی برای مشورت با مصر، ریاست فعلی جنبش، و کوبا که پیش از مصر ریاست این جنبش را بر عهده داشت، عازم قاهره شود.

خبرگزاری فارس روز دوشنبه گزارش داده بود که منوچهر متکی درباره مذاکرات صلح اسرائیل و فلسطینی ها گفته است: «برخی از سران سازشکار فلسطین که این روزها به دستور آمریکا در حال ساختن میز مذاکرات با سران رژیم صهیونیستی هستند، بدانند که خائن به ملت فلسطین می‌باشند و مذاکراتشان میخی بر تابوت سازش است و آنها سازشکاری در صحنه فلسطین را تشییع جنازه خواهند کرد.» وزیر امور خارجه ایران اضافه کرده بود: «اسرائیل این را درست فهمیده است که تنها با مقاومت فلسطینی ها و حمایت جهان اسلام در هم خواهد شکست، فرو خواهد پاشید و از صحنه روزگار محو خواهد شد.» حسنی مبارک، رییس جمهوری مصر و ملک عبدالله دوم، پادشاه اردن، حامی از سرگیری مذاکرات مستقیم فلسطینی ها و اسرائیل هستند و هم اکنون هردوی آنها برای شروع این مذاکرات در واشینگتن به سر می برند. پس از ۲۱ ماه، مذاکرات رودرروی اسرائیلی- فلسطینی از روز پنجشنبه در واشینگتن، پایتخت آمریکا از سرگرفته می شود.

روز چهارشنبه رهبران اسرائیل و فلسطینی، رئیس‌جمهور مصر و پادشاه اردن با باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا دیدار کردند و امروز بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، و محمود عباس، رییس تشکیلات خودگردان فلسطینی، همراه با تیم خود، در وزارت خارجه آمریکا مذاکرات صلح را از سر گرفتند. ایران روابط دیپلماتیک خود با مصر مدت کوتاهی پس از انقلاب در سال ۱۳۵۷ و در اعتراض به پیمان صلح مصر و اسرائیل قطع کرد.

یک روزنامه آلمانی فاش می‌کند که شرکت‌های کوچک مستقر در ایالت مرکزی وست‌فالن آلمان از برنامه‌های اتمی و موشکی و ساخت جنگنده‌های بی‌خلبان جمهوری اسلامی پشتیبانی‌کرده‌اند. دادستان آلمان در تعقیب این شرکت‌ها است. زیمنس حاضر شده بود قطعات خود را بدون مارک به ایران قاچاق کند . روزنامه “وستن” که در غرب آلمان منتشر می‌شود، گزارش می‌دهد که دادستان آلمان در تعقیب شرکت‌های مستقر در ایالت مرکزی “نورد راین وست‌فالن” است که به نظر کارشناسان امنیتی، از برنامه‌های اتمی و موشکی جمهوری اسلامی پشتیبانی و به ایران برای ساخت بمب‌افکن‌های بی‌سرنشین کمک کرده‌اند.

نقش شرکت‌های کوچک

وستن می‌نویسد:«کارشناسان امنیتی معتقدند که بیش از همه این شرکت‌های کوچک وست‌فالن هستند که با نقض تحریم‌ها، قطعات مورد نیاز برنامه‌های تسلیحاتی اتمی و غیراتمی را به ایران فرستاده‌اند. از جمله یک شرکت سازنده موتور هواپیما، ۳۰ موتور به ایران فرستاده که می‌تواند در ساخت بمب‌افکن‌های بدون خلبان مورد استفاده قرار گیرد. این شرکت آلمانی سعی می‌کند نشان بدهد که موتورها برای دوبی خریداری شده‌اند.»

برپایه گزارش وستن، همچنین دادستان شهر آخن از یک شرکت شکایت کرده که قطعات ساخت تسلیحات را، به عنوان ژنراتور برق ثبت کرده تا بتواند آن‌ها را به ایران بفروشد. به گفته “روبرت دلر” دادستان بوخوم، شرکت مورد نظر، تاکنون توانسته یک موتور را به ایران صادر کند، اما تلاش‌این شرکت برای ارسال بقیه موتورها به نتیجه نرسیده است. روزنامه آلمانی می‌نویسد، احتمالا در یک مورد مهم باید یک آلمانی ۶۵ ساله به نام “هاینتس اولریش. ک” و یک ایرانی ۵۲ ساله به‌نام “محسن. آ” در دادگاه عالی ایالتی دوسلدورف مورد بازپرسی قرار گیرند. این مورد، مربوط به فروش یک موشک اتمی است. دادستان فدرال آلمان این دو را متهم کرده که یک کوره ویژه به بهای ۸۵۰ هزار یورو به ایران فروخته‌اند. با استفاده از این کوره می‌توان موشک‌ها و کلاهک‌های آن‌ها را در برابر حرارت مقاوم کرد.

گاوبندی ایرانی و آلمانی

دادستان فدرال آلمان مطمئن است که سفارش‌ها مستقیما از سوی مسئولان برنامه اتمی ایران به محسن. آ رسیده‌اند. این سفارش‌ها، تهیه، ارسال، نصب و راه‌اندازی تاسیسات را دربر می‌گرفته است. تحقیقات دادستانی نشان می‌دهد که محسن. آ ، پس از ایجاد یک شبکه ارتباطی در آلمان، با هاینتس اولریش ک ارتباط برقرار کرده و کوره مورد نیاز ایران را به او، که سازنده کوره‌های ویژه است، سفارش داده است. هاینس اولریش، یک شرکت متعلق به محسن آ را که در آسیا به ثبت رسیده، به عنوان دریافت کننده کوره معرفی کرده، در حالی که می‌دانسته دریافت‌کننده نهائی دولت ایران است.

مسئولان امنیتی آلمان تاکنون به این نتیجه رسیده‌اند که حدود ۱۰۰ شرکت استتاری، با استفاده از روش‌های مشابه، در آلمان برای تامین قطعات تسلیحاتی مدرن ایران کار می‌کنند. برخی از این شرکت‌ها، حتی نیازهای نیروگاه بوشهر را تامین کرده‌اند.

به گزارش وستن، در نوامبر سال ۲۰۰۹ میلادی، ماموران گمرک آلمان در چارچوب عملیات “ارلی بیرد” تعدادی محموله را در فرودگاه فرانکفورت توقیف کردند که مقصد آن‌ها روسیه اعلام شده بود، اما قرار بود از راه دوبی به نیروگاه بوشهر برسد. اول ژوئیه امسال، ضربه دوم به معاملات پنهان ایران وارد آمد: ماموران، سیستم‌های محاسبه و کلیدهای قطع و وصلی را توقیف کردند که به وسیله زیمنس ساخته شده بود، اما مارک این شرکت را نداشت و قرار بود از راه‌های پیچیده به ایران برسد.

پسر سکینه محمدی آشتیانی، زن محکوم به اعدام در ایران، سه شنبه در گفت و گو با روزنامه بریتانیایی گاردین از تدارک مراسم اعدام ساختگی برای مادرش توسط مأموران زندان خبر داد.

سجاد قادری، پسر ۲۲ ساله خانم محمدی آشتیانی به گاردین گفت که مأموران زندان روز شنبه به خانم آشتیانی خبر دادند که بامداد یکشنبه به پای چوبه دار خواهد رفت و به همین جهت خانم آشتیانی وصیت نامه خود را تهیه کرده و در ساعات اولیه روز یکشنبه از هم‌بندانش خداحافظی کرده بود. تدارک دیدن اعدام ساختگی چند روز پس از زمانی انجام شد که مقامات زندان از دیدار خانم محمدی آشتیانی با فرزندانش ممانعت به عمل آوردند. سجاد می‌گوید مأموران زندان به آن‌ها گفته بودند که مادرشان مایل به دیدار آن‌ها نیست و این در‌حالی است که پس از آن خانم محمدی آشتیانی نیز اعلام کرد که به او گفته شده بود که کسی به دیدارش نیامده است. سجاد که پس از این اعدام ساختگی با مادرش تماس تلفنی داشته است، اعلام کرد که از صدای مادرش بر می‌آمد که تحت فشار روانی است. او می‌گوید: «آن‌ها (مقامات مسئول) از اعتراض‌های بین‌المللی در مورد پرونده مادرم خشمگین هستند و برای همین از او انتقام می‌گیرند».

با این‌حال سجاد می‌گوید که کمپین‌های بین‌المللی برای آزادی مادرش تنها دلیلی است که وی تا کنون اعدام نشده است و می‌افزاید: «از همه در سراسر جهان خواهش می‌کنم که به حمایت خود از مادرم ادامه دهند. این تنها راهی است که ممکن است بتواند موجب بخشوده شدن مجازات اعدام او شود». سجاد همچنین در گفت و گو با رادیو فردا گفته است که روز سه شنبه به دفتر قوه قضائیه تبریز مراجعه کرده است و به او گفته‌اند که پرونده قتل پدرش مفقود شده است و تنها پرونده سنگسار در دسترس است.

وی علاوه بر این از هجوم مأموران لباس شخصی به منزل جاوید کیان، یکی از وکلای خانم محمدی آشتیانی در هفته گذشته خبر داد و گفت که مأموران برخی از مدارک از جمله کامپیوتر و مدرک برائت خانم سکینه محمدی آشتیانی از قتل همسرش را مصادره کردند. سجاد می‌گوید که نسخه دیگری از این پرونده وجود ندارد. سجاد می‌افزاید که خانواده خانم آشتیانی در تلاش هستند تا پرونده مفقود را پیدا کنند و تأکید می‌کند که در غیر این صورت امکان دارد «جمهوری اسلامی» پرونده را «دستکاری» کرده و حکم اعدام و سنگسار خانم محمدی را دوباره تأیید و اجراء بکند.

او در این مورد می‌گوید: «آن‌ها در مورد اتهاماتی که به مادرم وارد می‌کنند، دروغ می‌گویند. او از اتهام قتل پدرم تبرئه شده بود اما اکنون مقامات علیه مادرم پرونده سازی می کنند». سجاد در همین مورد به گاردین گفته است: «آن مدارک، مدارک و شواهد غیرعادی نبودند. آن‌ها فقط مدارک رسمی در مورد حکم مادرم بودند. آن‌ها می‌خواهند تمام مدارک را نابود کنند زیرا می‌دانند که در آن مدارک دارای تضاد و موارد اختلافی زیادی هستند». وی از جمله این تضاد‌ها به عدم ذکر نام طرف مقابل خانم آشتیانی در اتهام زنایی که به او وارد شده است، اشاره می‌کند. سکینه محمدى آشتیانى، که از سال ۱۳۸۴ در زندان به سر می‌برد متهم به زنای محصنه است؛ وی پیش از این برای این اتهام ۹۹ ضربه شلاق خورده بود اما بار دیگر با باز شدن پرونده قتل همسرش، پرونده دیگرش دوباره به جریان افتاد و درحالی که پیشتر متحمل مجازات شده بود، این بار به سنگسار به اتهام زنا و اعدام با دار به اتهام قتل همسرش محکوم شد.

پرونده این مادر ۴۳ ساله اعتراض‌های جهانی را به همراه داشت. کشورهایی نظیر آمریکا، بریتانیا، فرانسه و آلمان به این حکم اعتراض کردند و کشور برزیل نیز اعلام کرد که خانم محمدی آشتیانی را به پناهندگی خواهد پذیرفت که این پیشنهاد توسط جمهوری اسلامی رد شد همچنین انتشار این خبر همچنین کمپین‌های اعتراضی متفاوتی را در نقاط مختلف جهان بر علیه حکم سنگسار به دنبال داشت. همچنین سازمان‌های حقوق بشری و شخصیت‌های مختلف جهانی نیز در نامه‌ها و بیانیه‌های متفاوتی خواستار آزادی خانم محمدی آشتیانی شدند.

در همین راستا، کارلا برونی، همسر نخست وزیر فرانسه نیز در نامه‌ای خواستار توقف حکم سنگسار خانم محمدی آشتیانی شد که این نامه با واکنش تند روزنامه کیهان مواجه شد و این روزنامه در مطلبی تحت عنوان «فواحش هم وارد داد و قال حقوق بشر شدند»، خانم برونی را «فاسد الاخلاق» خواند و «مستحق مرگ» دانست که فرانسه نیز در پاسخ این توهین را «غیر قابل قبول» خواند. در حال حاضر حکم سنگسار خانم محمدی آشتیانی به طور موقت متوقف شده است، اما حکم اعدام او توسط دار همچنان قابل اجرا است.

تونی بلر، نخست وزیر سابق بریتانیا اذعان کرده است که پیش بینی نمی کرده تحولات در عراق پس از سقوط صدام حسین، این گونه پیش برود. آقای بلر در کتاب خاطراتش که به تازگی منتشر شده است، روند این تحولات را یک کابوس توصیف کرده و گفته است که عمیقا از تلفات ناشی از حمله نظامی به عراق متاسف است. اما نخست وزیر سابق بریتانیا افزوده که اگر کاری هم در باره وضعیت عراق نمی شد، امنیت با خطری بزرگتر مواجه می شد. آقای بلر همچنین در گفتگو با بی بی سی گفت اگر ایران به تلاش خود برای ساخت سلاح اتمی ادامه دهد، بریتانیا باید آماده مواجهه با این کشور باشد.

احتمال حمله نظامی دیگر

به گفته راب واتسون، گزارشگر بی بی سی در امور سیاسی، با این که احتمالا تونی بلر تا آخرین دم از تصمیم خود برای اشغال نظامی عراق دفاع خواهد کرد در خاطراتش همچنین از تلفاتی که این تصمیم در پی داشت و آشفتگی که به پا کرد، ابراز تاسف می کند. اما ظاهرا این احساس تاسف اصلا او را از حمایت از دخالت های نظامی آتی بریتانیا منصرف نکرده است. تونی بلر به بی بی سی گفت: “حرف من این است که دستیابی ایران به توان تسلیحات اتمی کلا قابل قبول نیست. من معتقدم که ما باید که آماده باشیم که با آنها مواجهه کنیم حتی اگر لازم شد از طریق عملیات نظامی. من فکر نمی کنم که اگر آنها به تلاش برای ساخت تسلیحات هسته ای ادامه بدهند راه دیگری وجود داشته باشد. آنها باید این پیام را رسا و روشن بشنوند.”

سیاست داخلی بریتانیا

بخش عمده ای از کتاب خاطرات نخست وزیر سابق بریتانیا به سیاست داخلی این کشور و رابطه پردردسرش با گوردون براون، فردی که به جای او صدارت و رهبری حزب کارگر را در دست گرفت، پرداخته است. توصیف معروف او از آقای براون این بوده: مردی جنون آور، دشوار و فاقد شعور عاطفی.

آقای بلر به بی بی سی گفت: “رابطه من با آقای براون رابطه ای دشوار، در عین حال نزدیک و حتی بی تعارف در این اواخر، طاقت فرسا و غیرممکن شده بود. البته آقای براون بیشتر اوقات به دولت من قدرت می بخشید. سهم او در موفقیت دولت کارگر و آینده آن روشن بود.” گزارشگر بی بی سی در امور سیاسی می گوید از جمله معدود نکات احساس برانگیز کتاب خاطرات آقای بلر اعتراف او به فشارهایی است که کار صدارت برای او در بر داشته و این که باعث شده بود به مقدار زیادی مشروبات الکلی مصرف کند. آقای بلر در باره فعالیت سیاسی آتی خود گفته است که بخش بزرگی از وقت خود را صرف برقراری صلح در خاورمیانه خواهد کرد.

باراک اوباما رییس‌جمهور آمریکا به شکل رسمی پایان ماموریت جنگی آمریکا در عراق را اعلام کرد و گفت که از این پس ماموریت اصلی او، بهبود شرایط اقتصادی آمریکا خواهد بود. هفت سال پس از شروع حمله نظامی آمریکا به عراق که منجر به سقوط دولت صدام حسین و سپس دستگیری و اعدام او شد، باراک اوباما رییس‌جمهور آمریکا، سه‌شنبه شب (۳۱ اوت / ۹ شهریور) در سخنانی خطاب به مردم آمریکا، پایان عملیات رزمی در این کشور را رسما اعلام کرد. اوباما گفت که ماموریت جنگی آمریکا در عراق خاتمه یافته و از این پس ماموریت اصلی بهبود شرایط اقتصادی خواهد بود.

رییس‌جمهور آمریکا که اداره جنگ را از جورج بوش تحویل گرفته و جنگ دیگری را نیز در افغانستان اداره می‌کرد، گفت که به وعده خود در زمان نامزدی برای پست ریاست جمهوری عمل کرده و عملیات نظامی در عراق را خاتمه بخشیده است. پس از هفت سال خونین که قربانیان زیادی از میان آمریکایی‌ها و عراقی‌ها بر جای گذاشته و بودجه کلانی نیز برای جنگ خرج شد، اوباما گفت که «اکنون زمان پشت سر گذاشتن این دوره فرا رسیده است». وی که در دفتر بیضی‌شکل کاخ سفید سخن می‌گفت،‌افزود: «عملیات رزمی در عراق خاتمه یافته و ملت عراق از هم‌اکنون مسئولیت حفظ امنیت در کشور خود را بر عهده دارد». اوباما همچنین از تمامی نیروهای آمریکایی در عراق و پنجاه هزار سربازی که تا سال ۲۰۱۱ قرار است نیروهای امنیتی عراق را آموزش دهند، قدردانی کرده و گفت: «این وعده من به ملت آمریکا به عنوان نامزد تصدی پست ریاست جمهوری بود».

آمریکا برای جنگ در عراق نزدیک به یک تریلیون دلار هزینه کرده و بیش از ۴۴۰۰ تن از سربازان خود را از دست داد. در همین حال در طول هفت سال جنگ بیش از یکصد هزار نفر از شهروندان عراق نیز جان خود را از دست دادند. نظرسنجی شبکه سی‌بی‌اس نشان می‌دهد که نزدیک به ۷۲ درصد از مردم آمریکا معتقدند که جنگ در عراق ارزش این همه قربانی را نداشته است. اوباما تلاش کرد در سخنان خود پایان ماموریت جنگی در عراق را به کاهش آمار بی‌کاری در آمریکا که نزدیک به ۹/۵ درصد است، ربط دهد؛ امری که ادامه حکومت دموکرات‌ها در واشنگتن را در انتخابات آتی کنگره که دوم نوامبر برگزار می‌شود، به خطر انداخته است

در حالی که مردم آمریکا از اوباما انتظار دارند تا فعالیت‌هایی را برای بهبود شرایط اقتصادی آمریکا انجام دهد، اوباما خطاب به مردم آمریکا گفت: «امروز ماموریت ما پافشاری بر بهبود شرایط اقتصادی و بازگشت میلیون‌ها آمریکایی به شغل‌های خود است که ظرف مدت گذشته بی‌کار شده‌اند».  به گفته رییس‌‌جمهور آمریکا، تحقق این هدف بسیار دشوار است، ولی روزهای آینده نشان می‌دهد که این امر مسئولیت اصلی ملت و رییس‌جمهور آمریکا خواهد بود و در آن موفق خواهند شد.

رادیو فردا : رشید علی‌اف، دانشمند فیزیک لیزر اهل جمهوری آذربایجان، که پس از یک ونیم سال حبس به اتهام جاسوسی اخیراً از زندان اوین ایران آزاد و به آذربایجان تحویل داده شد، در مصاحبه با رادیو فردا با ابراز تعجب از آنچه که «محاکمه‌های سرسری و نقض حقوق زندانیان» در ایران می‌خواند، می‌گوید که هنوز هم از روحیه، استقامت و جهان‌بینی هم سلولی‌هایش در بند ۲۰۹ زندان اوین شگفت‌زده است.

آقای علی‌اف می‌گوید که «همیشه نگران آینده آنها هستم، آنهایی که با وجود حکم اعدامی که داشتند، هنوز هم با دغدغه‌ای عجیب بحث سیاسی می‌کردند، گو اینکه عزم به تغییر جامعه از وجودشان پاک‌شدنی نبود. نمونه‌اش همان فرهاد وکیلی چند روز قبل از اعدام دوتایی بحث سیاسی داغی داشتیم، از دوستش شنیدم که وقت اعدام خودش بند دار را به گردنش انداخته بود».

آقای علی‌اف، چطور شد که در زمینه فیزیک لیزری با ایران همکاری کردید و ماجرا از کجا شروع شد؟ من تا سال ۲۰۰۶ که در دانشگاه باکو و آکادمی علوم به عنوان متخصص فیزیک لیرز فعالیت داشتم. شرکت اکترونیک سازان ایران دنبال یک متخصص لیزر بود و اسم من را به آنها داده بودند. به هر حال تماس‌ها شروع شد و گفتند که برای تشریح نحوه همکاری و شرایط به تهران بروم. رفتم و یک ماه به عنوان آزمایشی کار کردم، نتایج مورد قبول واقع شد، قرارداد بستیم و کار را شروع کردم.  شرکت الکترونیک سازان کار شما چه بود و چی تولید می‌کردید؟

کار ما هنوز به مرحله تولید نرسیده بود. بعضی دستگاه‌های لیرز کهنه روسی بود که در اوایل کار آنها را تعمیر می‌کردیم و بعدها کار نوسازی و مدرنیزه کردن دستگاه‌های لیزری رو شروع کردیم. بعد از مدتی با پیشنهاد من یک آزمایشگاه راه انداختیم تا نمونه‌های آزمایشی بعضی قطعات دستگاه‌های لیزری رو خودمان تولید کنیم.

کاربرد این دستگاه‌های لیزری چه بود؟

انواع مختلفی بود. لیزرهای تکنیکی، عادی و غیره. مثلاً یک نمونه از آنها برای برش فلزات کاربرد داشت. البته ایران تکنولوژی ساخت دستگاه‌های لیزری رو ندارد، ما دستگاه‌های کهنه را تعمیر می‌کردیم، بعضی از قطعات را از خارج می‌خریدند و در آزمایشگاه سرهم بندی می‌کردیم و از این قبیل.

پس چطور شد فعالیت‌تان را قطع کردید، به باکو برگشتید و دوباره به ایران رفتید؟

من هیچ وقت فعالیتم را متوقف نکردم. بعضی از مشکلات مانند دستمزد بود که هر بار می‌گفتند افزایش می‌دهند و نکردند. بعد از اتمام قرارداد یک ساله، کار رو موقتاً رها کردم و برگشتم. بعد از مدتی دوباره از شرکت الکترونیک سازان زنگ زدند، مقداری پول هم پیش فرستادند که برگرد، من هم قبول کردم.

شما در کنفرانس مطبوعاتی که بعد از آزادی از زندان اوین و برگشتن به باکو برگزار کردید، گفته بودید که ایران به شما پیشنهاد اقامت در ایران و همکاری در بعد نظامی را دادند. آیا این همکاری به غنی‌سازی اورانیوم با لیزر ربطی داشت یا اینکه دقیقاً در چه زمینه‌ای پیشنهاد همکاری نظامی دادند؟

نه، ربطی به غنی‌سازی اورانیوم با تکنولوژی لیزری نداشت، با اینکه من با این فرایند هم آشنایی دقیقی دارم. واقعیت این هست که اصلاً من را دقیقاً توجیه نکردند که کدام زمینه نظامی و کار بر روی چه فن‌آوری را مد نظر آنهاست. همچنین به من نگفتند که این پیشنهاد سری است. از طرفی من کارشناس فوق‌العاده با تجربه‌ای نبودم که تکنولوژی مدرنی را بتوانم برای آنها به ارمغان آورم یا تولید کنم.

ما این کار را از صفر شروع کرده بودیم. چیز جدیدی را تولید نمی‌کردیم، فقط دستگاه‌های سی سال قبل را تعمیر و با قطعات الکترونیکی جدید مدرنیزه می‌کردیم. من اصلاً به ذهنم هم نمی‌رسید که این فعالیت عادی و تکنولوژی ۳۰ سال قبل را به «اسرار دولتی و ملی» تبدیل کنند و من رو گرفتار حبس کنند.

به من پیشنهاد کردند که خانواده‌ام را هم به ایران ببرم و ساکن آنجا شوم. گفتند خانه نیز تأمین می‌کنیم، به هر حال قبول نکردم.

برگردیم به موضوع همکاری نظامی، من حدس می‌زنم شاید دستگاه‌های لیزری تعیین مسافت مد نظر آنها بود که کاربرد نظامی دارد. من دوباره تکرار می‌کنم که ایران فن‌آوری تولید لیزر ندارد. ما از تکنولوژی ۶۰ سال قبل شروع کرده بودیم و هنوز در اول راه بودیم. شاید اگر این راه را ادامه بدهند، تا ۱۰ سال آینده به برخی تولیدات دست بزنند، اما در شرایط حاضر نه.

چطور شد که شما را دستگیر کردند؟ روند بازجویی، تفهیم اتهام و محاکمه چگونه بود؟

من وقتی با سیستم حقوقی ایران آشنا شدم، شوکه شدم. وقتی دیدم که بعد از یک سال و چهار ماه زندان، بدون دسترسی به وکیل حکم می‌دهند، آن هم حکم غیابی. سند بازجویی را تحریف و دستکاری می‌کنند. بازجو به من می‌گفت که شکل دستگاه‌هایی که روی آن کار می‌کردم را بکشم. گفتم نمونه‌های آن در آزمایشگاه موجود است، می‌گفت نه شکلش را نقاشی کن. طرحی کشیدم که این شکلی است.

در دادگاه همون ورق را سند کرده بودند، گویی اینکه من طرح‌ها را دزدیدم و رسم کردم و می‌خواهم با خودم از کشور خارجش کنم. بالای اون طرح‌ها هم بعداً نوشته بودند که «من اعتراف می‌کنم که این اسناد را می‌خواستم از کشور خارج کنم»، پایین ورق هم امضای من بود که وقتی شکل ظاهری اون دستگاه‌ها را کشیدم، گفتند امضا کن.

از این نیرنگ و فریب شوکه شدم. می‌گفتم که آزمایشگاهی که خودم ساختم و تکنولوژی که ۳۰ سال است با آن کار می‌کنم و خودم وارد ایران کردم را اصلاً چرا باید از ایران بدزدم و ببرم خارج؟ من از استرس دیوانه می‌شدم. ۵۰ روز در انفرادی بودم. پنج روز اعتصاب غذا کردم. هر روز آرزوی مرگ می‌کردم. هیچ سؤال جدی از من نمی‌پرسیدند. من قبر خودم را در انفرادی دیدم و تجربه کردم.

بعد از انفرادی به کجا برده شدید و آیا زندانیان سیاسی ایران و وضعیت آنها را هم دید؟

بسیار اسفناک بود. خصوصاً زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ و ۲۰۹ که با آنها هم‌سلولی هم بودم. حکم غیابی یک چیز عادی شده بود، حتی حکم اعدام غیابی هم داده می‌شد. یکی بود به اسم فرهاد وکیلی، کرد بود. با هم بحث‌های سیاسی می‌کردیم. اتهامش همکاری با پژاک و ترور بود، اما باورم نمی‌شد.

اولاً خیلی روشنفکر و باسواد بود، دوماً بیمار جسمی مادرزاد بود. همه جای بدنش یک ایرادی داشت. اما خیلی ژرفنگر و باسواد بود. عمیقاً به دموکراسی باور داشت و تحلیل‌های بسیار قوی داشت. چطور می‌شود به چنین کسی تروریست گفت، کسی که حتی بضاعت و سلامتی برای چهار قدم راه رفتن حسابی هم نداشت.

وکیلی را با پنج نفر چند ماه پیش اعدام کردند که یکی از آنها زن بود. یک سرباز به دوست وکیلی گفته بود که وکیلی اجازه نداده بود و با دست خودش طناب را به گردنش انداخته بود. دوستش هم به من تعریف کرد، شوکه شدم. همیشه نگران آینده هم سلولی‌هایم هستم، آنهایی که با وجود حکم اعدامی که داشتند، هنوز هم با دغدغه‌ای عجیب بحث سیاسی می‌کردند، گو اینکه عزم به تغییر جامعه از وجودشان پاک‌شدنی نبود. نمونه‌اش همان فرهاد وکیلی چند روز قبل از اعدام دوتایی بحث سیاسی داغی داشتیم.

آیا دوستانی هم در بند ۳۵۰ و ۲۰۹ پیدا کردید؟

خیلی . یکی علی زاهدی بود. حکم اعدام داشت. با سه نفر در ارتباط با حادثه تروریستی شیراز (انفجار) گرفته بودند. علی حیدر حیدری هم همراه اون دستگیر شده بود و ۱۵ سال حکم زندان داشت. یک مرد خیری هم بود که به همه کمک می‌کرد، اسمش رضا تقوی بود و ۷۳ سال داشت. در همه کارهای خیریه زندان پیش قدم بود. دو سال بود که پروسه بازجویی‌اش ادامه داشت. از آمریکا برگشته بود و اتهامش جاسوسی بود.

یکی بود که تقریباً مرده متحرک بود. آنقدر [به او] آمپول زده بودند که فلج شده بود. اسمش علی محمدی بود، اتهامش جاسوسی به آمریکا بود. سه بار قصد خودکشی کرده بود. یک شهروند ترکیه به اسم متین اوزجان بود که هشت سال حکم حبس به خاطر جاسوسی گرفته بود. خیلی‌ها بودند. سعید متین‌پور یکی از هم صحبت‌های من بود، یکی از فعالان مدنی آذربایجان ایران، مهره‌های کمرش بدجوری درد می‌کرد و …

الان که آزاد شدید، دلتان برای هم سلولی‌های قدیمی تنگ می‌شود؟

خیلی نگران آینده آنها هستم. از حکومت ایران واقعاً استدعا دارم که به وضعیت حقوقی، حقوق قضایی زندانیان، پروسه محاکمه، تغذیه، سلامتی و از همه مهم‌تر به عدالت دقت بیشتری بکند. سه سال حکم اعدام داده شده و هنوز محکوم در زندان منتظر اعدام بود. این بلاتکلیفی استرس به جان همه می‌انداخت.

طبق قانون متهم نباید بیش از یک ماه بدون حکم در زندان بماند، من خودم بیشتر از یک سال در زندان ماندم. برای منی که ۵۷ ساله‌ام، یک سال برابر ۲۰ سال بود. در بند ۲۰۹ و ۳۵۰ هم شکنجه جسمی بود و هم روحی، خصوصاً بند ۳۵۰ که حتی غذا و میوه برای زندانیان نمی‌رسید و رطوبت تا مغز استخوان‌ها می‌خزید. دکترها معالجه جدی نمی‌کردند. نامه‌های زندانیان به مقصد نمی‌رسید. محاکمه‌های سرسری و نقض حقوق زندانیان …

من یک توصیه دیگر هم به مأموان ایران دارم و آن اینکه با هیچ نیرویی نمی‌شود جلوی تکامل را گرفت. قوه قهریه جواب و نتیجه ندارد.

عصر ایران : کویت اعلام کرد اقدامات لازم را برای رویارویی با نشت احتمالی رادیواکتیوی از نیروگاه اتمی بوشهر انجام داده است. به گزارش عصر ایران به نقل از روزنامه الاتحاد چاپ ابوظبی، “سمیر العصفور ” معاون امور خدمات در وزارت بهداشت کویت با اشاره به اینکه نیروگاه بوشهر حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر از کویت فاصله دارد گفت: این وزارتخانه آماده است تا با هر فاجعه نشت احتمالی رادیواکتیوی از نیروگاه اتمی بوشهر مقابله کند.

العصفور ادامه داد: انبارهای استراتژیک به میزان لازم برای درمان افراد در برابر تشعشعات هسته ای ایجاد شده اند. هم اکنون در بیمارستان های کویت ، ۶۰ میلیون عدد قرص یود در بسته های قرص پتاسیم ۶۵ میلی گرم برای همه سنین به جز کودکان زیر سه سال وجود دارد. این مقام وزارت بهداشت کویت اضافه کرد: در راستای مقابله با نشت احتمالی رادیواکتیوی در نیروگاه بوشهر، ۱۵۰ هزار بطری از داروی ید به صورت مایع وجود دارد تا مردم در وضعیت اضطراری از آن مصرف کنند. این مقدار برای شهروندان کویتی و اتباع بیگانه مقیم این کشور کفایت می کند.

وی توضیح داد: وزارت بهداشت کویت طرح همه جانبه ای را برای مقابله با خطرات احتمالی ناشی از حوادث نشت رادیو اکتیوی در کویت یا از تاسیسات هسته ای ایران یا از دیگر تاسیسات هسته ای، تهیه و تنظیم کرده است . همچنین اداره پیشگیری از نشت اشعه و کمیته پیشگیری از نشت اشعه در وزارت بهداشت کویت با هماهنگی وزارت کشور چند طرح برای حالت فوق العاده حوادث نشت هسته ای تهیه و تنظیم کرده اند. العصفور افزود: شبکه ای برای رصد اشعه ها شامل ۱۵ ایستگاه ثابت در مناطق مختلف کشور کویت و دو ایستگاه متحرک، راه اندازی شده اند که هم اکنون وضعیت کویت در زمینه اشعه، عادی است.

پیش از این جمعی از نمایندگان کویتی نیز از مقامات اجرایی این کشور خواسته بودند تا اقداماتی را در برابر آسیب های احتمالی از نیروگاه اتمی بوشهر در کویت در پیش بگیرند. از میان کشورهای منطقه ، کویت ،بیشترین جنجال را درباره نیروگاه بوشهر به راه انداخته است ؛ این در حالی است که نیروگاه اتمی بوشهر ، بر اساس استانداردهای فنی و ایمنی آژانس بین المللی انرژی اتمی راه اندازی شده و اصولاً بدون دارا بودن این استانداردها ، آژانس بین المللی انرژِی اتمی به آن اجازه آغاز فعالیت نمی داد.

]]> http://rppirannews.net/1389/06/12/9743/feed/ 0 http://rppirannews.net/1389/06/10/9740/ http://rppirannews.net/1389/06/10/9740/#comments Tue, 31 Aug 2010 19:32:37 +0000 امیر آزاد http://rppirannews.net/?p=9740

او این موضوع را روز سه شنبه در دیداری با سربازان آمریکایی در ایالت تگزاس عنوان کرد و گفت احتمال می رود تلفات بیشتری روی دهد. پیشتر به گفته ناتو، شورشیان پنج سرباز آمریکایی را در حملات جداگانه در افغانستان کشته اند.

درادامه روزهای مرگبار برای نیروهای آمریکایی، چهار سرباز روز سه شنبه در انفجار یک بمب کنار جاده ای در شرق کشور کشته شدند، در حالی که سرباز دیگری در جریان حمله شورشیان در جنوب جان سپرد. روز دو شنبه، انفجار بمب های کنار جاده ای در جنوب هفت سرباز آمریکایی و یک سرباز استونیایی را کشت. روز سه شنبه به گفته آکسفام، گروه امداد بریتانیایی، پس از انفجار یک بمب کنارجاده ای در روز دوشنبه که دو کارمند افغان آن و یک داوطلب را کشت، عملیات خود در ایالت بدخشان را موقتا متوقف می کند. در رویدادی دیگر، مردان مسلحی که سوار موتور سیکلت بودند روز سه شنبه سه کارمند دادگاه عالی افغانستان را در اتوبوسی در نزدیکی کابل کشتند و دست کم ۱۲ نفر را مجروح کردند.

ژنرال دیوید پتریوس، فرمانده نیروهای آمریکا و ناتو در افغانستان، روز سه شنبه گفت ستیزه گران طالبان هنوز در تلاش هستند نفوذ خود را در بخش هایی از کشور توسعه دهند، حتی در حالی که نیروهای ائتلاف به قرارگاه های آنها در جنوب نزدیک هستند. پتریوس تایید کرد که شورشیان با شدت به حملات متقابل دست می زنند. او به خبرنگاران گفت طرح آغاز خروج نیروهای آمریکا از افغانستان در سال آینده به معنای واگذاری امنیت به نیروهای افغان نخواهد بود. پتریوس گفت ضرب الاجل ژوئیه ۲۰۱۱ که پرزیدنت اوباما اعلام کرده است، «کاهش تدریجی» نیروهای ائتلاف خواهد بود. فرمانده نیروهای آمریکا و ناتو در افغانستان اظهار داشت آخرین نفرات ۳۰ هزار سرباز اضافی ظرف چند روز آینده وارد خواهند شد، و تعداد نیروهای آمریکا و ناتو در کشور به ۱۵۰ هزار نفر نزدیک خواهد شد.

پتریوس همچنین گفت او نگرانی های حامد کرزی، رییس جمهوری افغانستان، نسبت به پناهگاه های ستیزه گران در افغانستان را درک می کند. آندرس فوگ راسموسن، دبیر کل ناتو، روز سه شنبه از نیروهای افغانستان برای آغاز بر عهده گرفتن مسئولیت امنیت کشور در سال ۲۰۱۱ حمایت کرد. او که در جریان دیداری رسمی از دانمارک سخن می گفت اظهار داشت این موضوع در اجلاس آینده رهبران ناتو در ماه نوامبر مطرح خواهد شد. همچنین نیک کلگ، معاون نخست وزیر بریتانیا، روز سه شنبه هنگام دیداری از سربازان بریتانیا در ایالت هلمند در جنوب افغانستان، تایید کرد ماموریت رزمی کشورش در افغانستان در سال ۲۰۱۵ تمام خواهد شد.

بیش از ۱۵۰ استاد و پروفسور اسرائیلی اعلام کرده اند که در شهرک های یهودی نشین واقع در کرانه غربی اشغالی، کار یا تدریس نخواهند کرد. این اقدام استادان اسرائیلی، به دنبال تصمیم گروهی از بازیگران این کشور انجام شد که از ایفای نقش در شهرک های یهودی نشین سرباز زدند. این استادان که از اقصی نقاط اسرائیل هستند، نامه ای را امضا کرده و از طریق آن اعلام کرده اند که دیگر در هیچ یک از کلاس ها و جلسات پرسش و پاسخ برگزار شده در شهرک های یهودی نشین، که به طور غیرقانونی در سرزمین های فلسطینی ها ساخته شده اند، شرکت نخواهند کرد. وایر دیویس، خبرنگار بی بی سی در بیت المقدس می گوید آنها گفته اند که از ۵۳ بازیگر، نویسنده و کارگردانی حمایت می کنند که پیش تر اعلام کردند در اجراهایی که در مرکز فرهنگی جدید شهرک آریل واقع در کرانه غربی برگزار می شود، شرکت نخواهند کرد.

جوشوا سوبول، یکی از نمایشنامه نویسان، گفت آریل در سرزمین های اشغالی است و هیچ یک از هنرمندان اسرائیلی نباید در برنامه هایی که در آنجا تولید می شود، شرکت کنند. چند سیاستمدار راستگرای اسرائیل، از این کمپین انتقاد کرده و به ویژه در مورد بازیگران گفته اند که آنها یارانه دولت اسرائیل را دریافت کردند و درصورتی که از کار کردن در شهرک های یهودی نشین اجتناب کنند، باید کمک های مالی دریافت شده را پس دهند. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، پیش از آنکه برای آغاز مذاکرات مستقیم صلح با فلسطینیان به سمت واشنگتن پرواز کند، گفت تحریم های داخلی، آخرین چیزی بود که اسرائیل در این زمان لازم داشت.